Hugo Wolf
Möcht' an's Herz gleich dich drücken Ik zou je meteen aan mijn hart willen drukken
Voll Jubel und Freud'. vol gejubel en vreugde.
Aber's geht doch nicht an, Maar het gaat nu eenmaal niet,
Denn du bist mir zu weit, want jij bent te ver van me weg,
Und mit all' meiner Freud' en met al mijn vreugde,
Was fang' ich doch an? wat moet ik er toch mee?
Ach du lichtgrüne Welt, Ach, jij lichtgroene wereld,
Und wie strahlst du voll Lust! en wat straal je, vol vreugde!
Und ich möcht' gleich mich werfen En ik zou me meteen willen werpen
Dir voll Lieb' an die Brust; vol liefde tegen je borst;
Aber's geht doch nicht an, Maar het gaat nu eenmaal niet,
Und das ist ja mein Leid, en dat is nu juist mijn verdriet,
Und mit all' meiner Freud', en met al mijn vreugde,
Was fang' ich doch an? wat moet ik er toch mee?
Und da sah ich mein Lieb En toen zag ik mijn liefje
Am Kastanienbaum stehn, bij de kastanjeboom staan,
War so klar wie der Himmel, zo helder als de hemel,
Wie die Erde so schön! zo mooi als de aarde!
Und wir küßten uns beid' En wij kusten elkaar, wij beiden,
Und wir sangen voll Lust, en we zongen vol vreugde,
Und da hab' ich gewußt: en toen wist ik:
Wohin mit der Freud'! waar ik met al die vreugde naartoe moet!