Johannes Brahms
Und durchglüht vom Himmelswonne en, doorgloeid van hemelse vreugde,
Sterbend ihr am Busen hangt; stervend aan haar boezem hangt;
Wie die Sonnenblume richtet zoals de zonnebloem
Auf die Sonn' ihr Angesicht haar gezicht op de zon richt
Und nicht eh'r auf sie verzichtet en er pas van afziet
Bis ihr eig'nes Auge bricht; als haar eigen oog breekt;
Wie der Aar auf Wolkenpfade zoals de arend over een wolkenpad
Sehnend steigt in's Himmelszelt smachtend het hemelgewelf in stijgt
Und berauscht vom Sonnenbade en, bedwelmd door het zonnebad,
Blind zur Erde niederfällt: blind ter aarde valt:
So auch muß ich schmachten, bangen, zo moet ook ik smachten en beven,
Späh'n und trachten, dich zu seh'n, turen en trachten je te zien,
Will an deinen Blicken hangen ik wil aan je blikken hangen
Und an ihrem Glanz vergeh'n. en aan hun glans te gronde gaan.