Felix Mendelssohn
Waldwärts Hörnerklang geschossen, Boswaarts schiet hoorngeschal,
Mut'ger Augen lichter Schein; de heldere glans van moedige ogen;
Und das Wirren bunt und bunter En het gewemel, bont en bonter,
Wird ein magisch wilder Fluß, wordt een magische wilde stroom,
In die schöne Welt hinunter de schone wereld in, naar beneden
Lockt dich dieses Stromes Gruß. lokt jou de groet van deze stroom.
Und ich mag mich nicht bewahren! En ik wil mij niet bedwingen!
Weit von Euch treibt mich der Wind; Ver van jullie drijft de wind mij;
Auf dem Strome will ich fahren, Op de stroom wil ik varen,
Von dem Glanze selig blind! door de glans zalig verblind!
Tausend Stimmen lockend schlagen; Duizend stemmen slaan verlokkend;
Hoch Aurora flammend weht; hoog wappert Aurora vlammend;
Fahre zu! ich mag nicht fragen, Vaar maar door! Ik wil niet vragen
Wo die Fahrt zu Ende geht. waar de reis ten einde komt.