Franz Abt
Im hellen Frühlingssonnenstrahl in de heldere lentezonnestraal
Die Schwingen probt zum ersten Mal, voor het eerst zijn vleugels beproeft,
Zu singen anhebt wie im Traum, begint te zingen als in een droom,
Und neckisch hüpft von Baum zu Baum, en plagerig van boom tot boom huppelt,
Wenn's immer höher dann sich hebt, wanneer het dan steeds hoger stijgt,
Und in den blauen Lüften schwebt. en in de blauwe luchten zweeft.
Das Vöglein hat ein schönes Loos: Het vogeltje heeft een mooi lot:
Auf neue Lieder sinnt's nun bloß; het zint nu enkel op nieuwe liederen;
O horch! wie's jubelnd aus der Brust O hoor! hoe het jubelend uit de borst
Ausschmettert all die Wonn' und Lust, alle wonne en lust uitschmettert,
Die in der grünen Zaubernacht die in de groene tovernacht
Im jungen Herzen ihm erwacht, in zijn jonge hart ontwaakt,
Und wie's die erste süße Qual en hoe het de eerste zoete kwelling
Im Busche klagt dem Mondenstrahl! in het struikgewas aan de manestraal klaagt!
Das Vöglein hat ein schönes Loos: Het vogeltje heeft een mooi lot:
Wohin's nur will, fliegt's kummerlos; waarheen het maar wil, vliegt het zorgeloos;
Husch! wandert's durch die Lüfte fort hoesj! het trekt door de luchten voort,
Mit seinem Lied von Ort zu Ort, met zijn lied van oord tot oord,
Dort überfliegt's den wilden Strom, daar vliegt het over de wilde stroom,
Und dort umkreist's den schlanken Dom: en daar omcirkelt het de slanke dom:
Du glücklich Vöglein! was ich bitt, jij gelukkig vogeltje! wat ik vraag,
Halt' an, halt' an! und nimm mich mit! houd in, houd in! en neem mij mee!