Hugo Wolf
Ihr Auge sieht die goldne Wage nun Haar oog ziet nu de gouden weegschaal
Der Zeit in gleichen Schalen stille ruhn; van de tijd stil in gelijke schalen rusten;
Und kecker rauschen die Quellen hervor, En brutaler ruisen de bronnen naar voren,
Sie singen der Mutter, der Nacht, in's Ohr zij zingen de moeder, de nacht, in het oor
Vom Tage, van de dag,
Vom heute gewesenen Tage. van de dag die vandaag geweest is.
Das uralt alte Schlummerlied, Het aloude oude slaaplied,
Sie achtet's nicht, sie ist es müd'; zij let er niet op, zij is het moe;
Ihr klingt des Himmels Bläue süßer noch, haar klinkt het blauw van de hemel nog zoeter,
Der flücht'gen Stunden gleichgeschwung'nes Joch. het gelijkmatig schommelende juk van de vluchtige uren.
Doch immer behalten die Quellen das Wort, Toch behouden de bronnen altijd het woord,
Es singen die Wasser im Schlafe noch fort het zingen de wateren in de slaap nog door
Vom Tage, van de dag,
Vom heute gewesenen Tage. van de dag die vandaag geweest is.