Evgenii Fedorovich Alenev
Одна ты наводишь унылую тень, Alleen werp jij een treurige schaduw,
Одна ты печалишь ликующий день. Alleen bedroef jij de juichende dag.
Ты небо недавно кругом облегала, Nog niet lang geleden omhulde jij de hele hemel,
И молния грозно тебя обвивала; En de bliksem omwond je dreigend;
И ты издавала таинственный гром En jij gaf een geheimzinnige donder af
И алчную землю поила дождём. En drenkte de dorstige aarde met regen.
Довольно, сокройся! Пора миновалась, Genoeg, verdwijn! De tijd is voorbij,
Земля освежилась, и буря промчалась, De aarde is verfrist, en de storm is voorbijgejaagd,
И ветер, лаская листочки древес, En de wind, die de blaadjes van de bomen streelt,
Тебя с успокоенных гонит небес. Verdrijft je uit de gekalmeerde hemel.