Franz Aloys Theodor Commer
Schöne Blume, so wunderlicht, schone bloem, zo wonderlicht,
Wäre zu dir ich gekommen nicht. ware ik niet tot jou gekomen.
Ei, wie versteh'n wir uns, du und ich, Ach, hoe goed verstaan wij elkaar, jij en ik,
Grüßen wir uns herzinniglich. groeten wij elkaar van harte.
Unbekannt und vergessen gleich mir Onbekend en vergeten zoals ik
Mußtest du blühen, moest jij bloeien,
Duften und glühen, geuren en gloeien,
Sah die Welt auch nicht nach dir. ook al keek de wereld niet naar jou.
Ungesehen, tief im Wald, Ongezien, diep in het woud,
Wärest du entschwebet bald, zou je weldra zijn weggezweefd,
Falter, hätt' in der grünen Nacht vlinder, had ik in de groene nacht
Ich nicht erspäht deine Zauberpracht. jouw toverpracht niet bespied.
Weiß wohl, warum du so nahe ganz Ik weet wel waarom je zo heel dichtbij
Zeigest mir deiner Flügel Glanz! mij de glans van je vleugels toont!
Unbekannt und vergessen gleich mir Onbekend en vergeten zoals ik
Mußtest dein Leben moest jij je leven
Hold du durchschweben, bevallig doorheen zweven,
Sah die Welt auch nicht nach dir. ook al keek de wereld niet naar jou.
Ungehöret, tief im Wald, Ongehoord, diep in het woud,
Wärest du verflogen bald, zou je weldra zijn weggevlogen,
Hätt' ich nicht deines Lieds Getön', had ik niet het geklank van je lied
Vöglein, erlauscht o wie schön, wie schön! vogeltje, beluisterd, o hoe schoon, hoe schoon!
Weiß wohl, warum dein wonniger Gruß Ik weet wel waarom je zalige groet
So durch das Herz mir schallen muß! zo door mijn hart moet klinken!
Unbekannt und vergessen gleich mir Onbekend en vergeten zoals ik
Mußtest du singen, moest jij zingen,
Ließest du's klingen, liet je het klinken,
Sah die Welt auch nicht nach dir. ook al keek de wereld niet naar jou.