Gerald Finzi
An elder said as we sat in a flock zei een van de ouderen, terwijl we dicht opeen zaten
By the embers in hearthside ease. bij het nagloeiende vuur, behaaglijk bij de haard.
We pictured the meek mild creatures where We zagen de zachtmoedige, tamme dieren voor ons
They dwelt in their strawy pen, daar in hun hok vol stro,
Nor did it occur to one of us there en niemand van ons die daar zat kwam op het idee
To doubt they were kneeling then. te twijfelen of ze op dat moment knielden.
So fair a fancy few would weave Zo'n mooi verzinsel bedenken nog maar weinigen
In these years! Yet I feel, tegenwoordig! Toch heb ik het gevoel
If someone said on Christmas Eve, dat als iemand op kerstavond zei:
"Come; see the oxen kneel, "Kom mee, kijk hoe de ossen knielen
In the lonely barton by yonder coomb op het eenzame erf bij het dal daarginds
Our childhood used to know," dat we als kind zo goed kenden,"
I should go with him in the gloom, ik in het donker met hem mee zou gaan,
Hoping it might be so. in de hoop dat het waar was.