Ralph Vaughan Williams
An elder said as we sat in a flock zei een oudere terwijl wij dicht bijeen zaten,
By the embers in hearthside ease. bij de gloeiende sintels, behaaglijk bij de haard.
We pictured the meek mild creatures where Wij stelden ons de zachtmoedige, tamme dieren voor, daar
They dwelt in their strawy pen, waar ze in hun strooien stal verbleven,
Nor did it occur to one of us there en het kwam bij niemand van ons daar op
To doubt they were kneeling then. om eraan te twijfelen dat ze toen knielden.
So fair a fancy few would weave Zo'n mooie verbeelding zouden weinigen nog weven
In these years! Yet I feel, in deze tijden! Toch voel ik,
If someone said on Christmas Eve, als iemand op kerstavond zou zeggen,
"Come; see the oxen kneel, "Kom, zie de ossen knielen,
In the lonely barton by yonder coomb op het eenzame boerenerf bij dat dal ginds
Our childhood used to know," dat onze kindertijd kende,"
I should go with him in the gloom, dan zou ik met hem meegaan in het duister,
Hoping it might be so. hopend dat het zo zou zijn.