Ben Moore
Nine bean rows will I have there, a hive for the honey bee, Negen bonenrijen zal ik daar hebben, een korf voor de honingbij,
And live alone in the bee-loud glade. En alleen leven in de open plek vol bijengezoem.
And I shall have some peace there, for peace comes dropping slow, En daar zal ik wat vrede vinden, want vrede komt langzaam neerdalen,
Dropping from the veils of the morning to where the cricket sings; Neerdalend uit de sluiers van de ochtend tot waar de krekel zingt;
There midnight's all a glimmer, and noon a purple glow, Daar glinstert de middernacht overal, en de middag gloeit purper,
And evening full of the linnet's wings. En de avond vol vleugels van de kneu.
I will arise and go now, for always night and day Ik zal opstaan en nu gaan, want altijd, nacht en dag,
I hear lake water lapping with low sounds by the shore; Hoor ik het meerwater zacht tegen de oever klotsen;
While I stand on the roadway, or on the pavements gray, Terwijl ik op de weg sta, of op de grijze stoepen,
I hear it in the deep heart's core. Hoor ik het diep in de kern van mijn hart.