Francesco Paolo Tosti
Riedi al mondo dei sogni onde partisti, keer terug naar de wereld van dromen waar je vandaan kwam,
Larva dell'amor mio! schim van mijn liefde!
Tutta intera la notte io vigilai De hele nacht lang heb ik gewaakt
Col capo a' tuoi ginocchi: met mijn hoofd aan je knieën:
Chi le ha viste le stelle?... Io non guardai wie heeft de sterren gezien? Ik keek naar niets
Che i tuoi bellissimi occhi. dan naar je prachtige ogen.
Quanti nomi d'amor giunti al tuo nome, Hoeveel liefdesnamen gevoegd bij jouw naam,
Sconosciuto alle genti; die de wereld niet kent;
Quanti baci d'amor sulle tue chiome hoeveel liefdeskussen op je haar,
Odorate e fluenti! geurig en golvend!
L'aura notturna ci portava in viso De nachtbries bracht ons in het gezicht
Le fragranze de' prati; de geuren van de weiden;
Parean fragranze di vicino Eliso leken geuren van een nabij Elysium
Ai cori inebrïati. voor onze bedwelmde harten.
L'ali del Tempo ci parean sospese De vleugels van de Tijd leken ons stil te hangen
Su quell'ore felici... boven die gelukkige uren...
Ma squilla il bronzo alle vicine chiese, Maar in de kerken vlakbij luiden de klokken,
S'inalban le pendici. de hellingen worden wit in het ochtendlicht.
Ahi! quelle squille destano i viventi, Ach, die klokken wekken de levenden,
La luce all'opre invita; het licht roept hen aan het werk;
Addio, fantasma dagli occhi lucenti, vaarwel, schim met de stralende ogen,
Addio, torna alla vita! vaarwel, keer terug naar het leven!