Still versäuselt hier am Wiesenhang Zacht sterft hier op de weidehelling
Schon der Abendglocke müder Klang. de moede klank van de avondklok al weg.
Auf den Blumen, die sich dir verneigt, Op de bloemen die voor jou bogen,
Schlief das letzte Lüftchen ein und schweigt. viel het laatste windje in slaap en zwijgt.
Sagen darf ich dir, wir sind allein, Ik mag het je zeggen, we zijn alleen:
Daß mein Herz ist ewig, ewig dein. mijn hart is voor eeuwig, eeuwig van jou.