Albert Ernst Anton Becker
Lodre, heiße Liebeswonne, vlam op, hete liefdesweelde,
Brich hervor, verhaltne Gluth! breek door, verholen gloed!
Ohne Wanken, ohne Schwanken zonder wankelen, zonder weifelen,
Eine Lust nur und ein Leid een lust slechts en een leed
Wohnt in Wünschen und Gedanken woont in wensen en gedachten
Und nur eine Seligkeit. en slechts een zaligheid.
Was auf Erden lebt und webet, Wat op aarde leeft en weeft,
Und was wandelt durch den Raum, en wat wandelt door de ruimte,
Was die Welle senkt und hebet, wat de golf doet zinken en rijzen,
Und was singt und klingt im Traum, en wat zingt en klinkt in de droom,
Alles Wehen, alles Stehen al het waaien, al het staan
In des Lebens großem Haus, in het grote huis van het leven,
Alles Werden und Vergehen al het worden en vergaan
Haucht der Liebe Athem aus. ademt de adem van de liefde uit.
Soll ich leben, muß ich lieben, Zal ik leven, dan moet ik liefhebben,
Und, Geliebte, höre mich: en, geliefde, hoor mij aan:
Lieber aus der Welt vertrieben, liever uit de wereld verdreven,
Als darin sein ohne dich! dan daarin te zijn zonder jou!
Wie aus Bahnen laß mich ahnen Als uit banen laat mij vermoeden
Aus den Augen mein Geschick, uit de ogen mijn lot,
Wie der Liebe leises Mahnen zoals de zachte aansporing van de liefde
Dulde meinen stummen Blick. verdraag mijn stomme blik.