Cécile Chaminade
Je n'irais pas ainsi que ces papillons frêles zou ik mij niet zoals die tengere vlinders
Me bercer dans le doux calice de la fleur. in de zachte bloemkelk wiegen.
Rempli d'un seul désir, j'oublierais dans ma course Vervuld van één verlangen zou ik tijdens mijn tocht geen oog hebben voor
Les arbres pleins de nids qui charment les chemins, de bomen vol nesten die de wegen opluisteren
Du doux gazouillement des oiseaux, et la source met het zachte gekwetter van de vogels, en de bron
Où boivent les enfants dans le creux de leurs mains. waar kinderen uit de kom van hun handen drinken.
Loin des blés soleillés qu'un matin d'or arrose, Ver van het zonbeschenen koren dat in het licht van een gouden ochtend baadt,
Sans m'enivrer joyeux à l'urne d'un lys blanc, zonder mij aan de kelk van een witte lelie vrolijk te bedwelmen,
Sans poser mon léger pied sur la rose, rose, zonder mijn lichte voet op de roze roos te zetten,
Loin des coquelicots je prendrais mon élan. ver van de klaprozen zou ik wegvliegen.
J'accourais, lutin bleu, vers toi, d'où tout rayonne Als blauwe elf zou ik naar jou toesnellen, van wie alles uitstraalt;
Sur tes lèvres en fleurs je saurais me poser, op je bloeiende lippen zou ik kunnen neerstrijken,
Puis je m'envolerais de ta bouche mignonne waarna ik van je lieve mond zou wegvliegen
Ayant bu ton haleine et cueilli ton baiser. nadat ik je adem had gedronken en je kus had geplukt.