Ture Rangström
Och för böljans tropp, ur båten, en, vanuit de boot, voor de stoet van golven,
Slängde tanklös ut försåten. wierp ik gedachteloos mijn lokaas uit.
Men en talltrast sjöng på stranden, Maar aan de oever zong een zanglijster
Att han kunnat mista anden, alsof hij zijn adem kon verliezen,
Tills jag halvt förtörnad sade: tot ik, half geërgerd, zei:
"Bättre, om din näbb du lade "Je deed er beter aan je snavel
Under vingen, och till dagen onder je vleugel te steken en tot de dag
Sparde tonerna och slagen." je tonen en ritmes te bewaren."
Men den djärve hördes svara: Maar de onverschrokken vogel antwoordde:
"Gosse, låt ditt metspö vara. "Jongen, laat je hengel met rust.
Såg du opp kring land och vatten, Als je om je heen keek over land en water,
Kanske sjöng du själv om natten." zong je 's nachts misschien zelf."
Och jag lyfte opp mitt öga, Toen sloeg ik mijn ogen op,
Ljus var jorden, ljust det höga, de aarde was licht, de hemel ook,
Och från himlen, stranden, vågen en door de hemel, de oever en de golven
Kom min flicka mig i hågen. moest ik aan mijn geliefde denken.
Och, som fågeln spått i lunden, En zoals de vogel in het bos had voorspeld,
Sjöng jag denna sång på stunden. zong ik ter plekke dit lied.