La mélancolie De melancholie
Des soleils couchants. Van de ondergaande zonnen
La mélancolie De melancholie
Berce de doux chants Wiegt met zachte zangen
Mon cœur qui s'oublie Mijn hart dat zichzelf vergeet
Aux soleils couchants. In de ondergaande zonnen
Et d'étranges rêves, En vreemde dromen
Comme des soleils Als zonnen
Couchants sur les grèves, Ondergaand boven de oevers
Fantômes vermeils, Vermiljoenen spookbeelden
Défilent sans trêves, Trekken voorbij zonder ophouden
Défilent, pareils Trekken voorbij, gelijk
À des grands soleils Aan grote zonnen
Couchants sur les grèves. Ondergaand boven de oevers