Dominick Argento
Relieve my anguish and restore thy light, verlicht mijn smart en breng je licht terug,
With dark forgetting of my cares, return; keer terug en laat mijn zorgen in duistere vergetelheid verzinken;
And let the day be time enough to mourn en laat de dag genoeg tijd bieden om te treuren
The shipwreck of my ill-adventur'd youth: om de schipbreuk van mijn ongelukkige jeugd;
Let waking eyes suffice to wail their scorn, laat wakende ogen volstaan om over hun minachting te weeklagen,
Without the torment of the night's untruth. zonder de kwelling van het nachtelijke bedrog.
Cease, dreams, th' images of day-desires Dromen, beelden van verlangens overdag, houd op
To model forth the passions of the morrow; de hartstochten van morgen uit te beelden;
Never let rising sun approve you liars, laat de opgaande zon nooit bewijzen dat jullie liegen
To add more grief to aggravate my sorrow. en zo mijn verdriet met nog meer leed verzwaren.
Still let me sleep, embracing clouds in vain; Laat me blijven slapen terwijl ik vergeefs wolken omarm,
And never wake to feel the day's disdain. en laat me nooit ontwaken om de minachting van de dag te voelen.