Franz Schubert
Ich sitz' in meinem Kämmerlein ik zit in mijn kamertje
Und schau in's reine Blau hinein! en kijk het zuivere blauw in!
Mir fehlt etwas, das fühl' ich gut, Mij ontbreekt iets, dat voel ik goed,
Mir fehlt mein Lieb, das treue Blut: ik mis mijn lief, dat trouwe hart:
Und will ich in die Sterne sehn, en wil ik naar de sterren kijken
Muß stets das Aug mir übergehn! moet mijn oog steeds overlopen!
Mein Lieb, wo weilst du nur so fern, Mijn lief, waar toef je toch zo ver,
Mein schöner Stern, mein Augenstern?! mijn mooie ster, mijn oogappel-ster?!
Du weißt, dich lieb' und brauch' ich ja, - Jij weet dat ik van jou hou en jou nodig heb,
Die Thräne tritt mir wieder nah. de traan komt weer dichtbij.
Da quält' ich mich so manchen Tag, Zo kwelde ik mijzelf menige dag,
Weil mir kein Lied gelingen mag, - omdat mij geen lied lukken wilde,
Weil's nimmer sich erzwingen läßt omdat het zich nooit laat afdwingen
Und frei hinsäuselt, wie der West! en vrij ruist, zoals de westenwind!
Wie mild mich's wieder grad durchglüht! - Hoe zacht het mij weer helemaal doorgloeit,
Sieh nur - das ist ja schon ein Lied! kijk, dat is al een lied!
Wenn mich mein Loos vom Liebchen warf, Toen mijn lot mij van mijn liefje wierp,
Dann fühl' ich, daß ich singen darf. dan voel ik dat ik mag zingen.