George Frideric Handel
rapirmi al caro ciel de' miei contenti! mij weg te roven uit de lieve hemel van mijn geluk!
E qui con duolo eterno En hier, in eeuwig verdriet,
viva mi tieni in tormentoso inferno! houd je mij levend in een kwellende hel!
Non funestar, o bella, Verduister niet, schone,
di due luci divine il dolce raggio, de zoete glans van twee goddelijke ogen,
che per pietà mi sento il cor a frangere. want van medelijden voel ik mijn hart breken.
Signor, deh! Per pietà. Heer, ach, uit medelijden,
Lasciatemi piangere. laat mij huilen.
Oscura questo pianto Dit huilen verduistert
il bel fuoco d'amor het mooie vuur van de liefde
che in me s'accese per te mia cara. dat in mij voor jou ontstoken werd, mijn lieve.
In questi lacci avvolta Gevangen in deze boeien
non è il mio cor soggetta is mijn hart niet vatbaar
d'un amoroso affetto. voor verliefde gevoelens.
Tu, del mio cor reina Jij, koningin van mijn hart,
con dispotico impero, met onbeperkte macht
puoi dar legge a quest'alma. kun je deze ziel de wet stellen.
Ah! non è vero! Ach, dat is niet waar!
Vuoi che questo mio ferro Wil je dat dit zwaard van mij
t'apra il varco a quel seno je de weg opent naar die boezem
ove il mio cor trapassi? waar mijn hart in kan overgaan?
Ah! No, tanto non chiedo. Ach nee, zoveel vraag ik niet.
E se m'amassi? En als je van mij hield?
Della mia fedeltate Van mijn trouw
qual fia un pegno sicur? wat zou een zeker onderpand zijn?
La libertate! De vrijheid!
Malagevol commando! Een zwaar bevel!
Amor mentito! Geveinsde liefde!
E se ad Armida, o cara, En als ik voor Armida, lieve,
nel procurar al tuo bel piè je mooie voet een uitweg verschafte,
lo scampo dove fie quelle fiamme waar blijven dan de vlammen
che per te, mio tesor die om jou, mijn schat,
struggono il core, mijn hart verteren?
scopo saremmo entrambi Wij zouden allebei het doelwit zijn
d'amor geloso e d'infernal furore. van jaloerse liefde en helse woede.
Eppur mi sento il cuor a frangere! En toch voel ik mijn hart breken!
Dunque lasciami piangere. Laat mij dan huilen.