Hugo Wolf
Und übe, dem Knaben gleich, en oefen je, net als de jongen
Der Disteln köpft, die distels de kop afslaat,
An Eichen dich und Bergeshöhn; op eiken en bergtoppen;
Mußt mir meine Erde maar mijn aarde moet je
Doch lassen stehn, mij toch laten,
Und meine Hütte, die du nicht gebaut, en mijn hut, die jij niet hebt gebouwd,
Und meinen Herd, en mijn haard,
Um dessen Gluth om wiens gloed
Du mich beneidest. jij mij benijdt.
Ich kenne nichts Aermeres Ik ken niets armzaligers
Unter der Sonn', als euch, Götter! onder de zon dan jullie, goden!
Ihr nähret kümmerlich Jullie voeden, armetierig,
Von Opfersteuern met de belasting van offers
Und Gebetshauch en de adem van gebeden
Eure Majestät, jullie majesteit,
Und darbtet, wären en jullie zouden verhongeren
Nicht Kinder und Bettler als kinderen en bedelaars
Hoffnungsvolle Thoren. geen hoopvolle dwazen waren.
Da ich ein Kind war, Toen ik een kind was
Nicht wußte wo aus noch ein, en geen raad meer wist,
Kehrt' ich mein verirrtes Auge richtte ik mijn verdwaalde oog
Zur Sonne, als wenn drüber wär' naar de zon, alsof daarboven
Ein Ohr, zu hören meine Klage, een oor was om mijn klacht te horen,
Ein Herz, wie mein's, een hart als het mijne
Sich des Bedrängten zu erbarmen. om zich over de benarde te ontfermen.
Wer half mir Wie hielp mij
Wider der Titanen Uebermuth? tegen de overmoed van de Titanen?
Wer rettete vom Tode mich, Wie redde mij van de dood,
Von Sklaverey? van slavernij?
Hast du nicht Alles selbst vollendet, Heb jij niet alles zelf volbracht,
Heilig glühend Herz? heilig gloeiend hart?
Und glühtest jung und gut, En gloeide jij niet, jong en goed,
Betrogen, Rettungsdank bedrogen, vol dank voor je redding
Dem Schlafenden da droben? aan de slaper daarboven?
Ich dich ehren? Wofür? Ik, jou eren? Waarvoor?
Hast du die Schmerzen gelindert Heb jij ooit de smart verzacht
Je des Beladenen? van wie beladen is?
Hast du die Thränen gestillet Heb jij ooit de tranen gedroogd
Je des Geängsteten? van wie in angst leeft?
Hat nicht mich zum Manne geschmiedet Hebben mij niet tot man gesmeed
Die allmächtige Zeit de almachtige tijd
Und das ewige Schicksal, en het eeuwige lot,
Meine Herrn und deine? mijn heren en de jouwe?
Wähntest du etwa, Dacht je soms
Ich sollte das Leben hassen, dat ik het leven zou haten
In Wüsten fliehen, en de woestijn in zou vluchten,
Weil nicht alle omdat niet alle
Blüthenträume reiften? bloesemdromen rijp werden?
Hier sitz' ich, forme Menschen Hier zit ik en vorm mensen
Nach meinem Bilde, naar mijn beeld,
Ein Geschlecht, das mir gleich sey, een geslacht dat aan mij gelijk zal zijn,
Zu leiden, zu weinen, om te lijden, te wenen,
Zu genießen und zu freuen sich, te genieten en zich te verheugen,
Und dein nicht zu achten, en jou niet te achten,
Wie ich! zoals ik!