Roger Quilter
One feeling too falsely disdained één gevoel te vals versmaad
For thee to disdain it; dan dat jij het zou versmaden;
One hope is too like despair één hoop lijkt te veel op wanhoop
For prudence to smother, dan dat voorzichtigheid haar zou smoren,
And pity from thee more dear en medelijden van jou is mij dierbaarder
Than that from another. dan dat van een ander.
I can give not what men call love, Ik kan niet geven wat men liefde noemt,
But wilt thou accept not maar wil jij niet aannemen
The worship the heart lifts above de aanbidding die het hart omhoog heft
And the Heavens reject not, en die de hemel niet verwerpt:
The desire of the moth for the star, het verlangen van de mot naar de ster,
Of the night for the morrow, van de nacht naar de dag die komt,
The devotion to something afar de toewijding aan iets ver
From the sphere of our sorrow? van de kring van ons verdriet?