Modest Mussorgsky
Близ ложа моего печальная свеча Bij mijn bed brandt een treurige kaars;
Горит; мои стихи, сливаясь и журча, mijn verzen, samenvloeiend en murmelend,
Текут, ручьи любви, текут, полны тобою. stromen voort, beken van liefde, vol van jou.
Во тьме твои глаза блистают предо мною, In het donker schitteren jouw ogen voor mij,
Мне улыбаются, и звуки слышу я: ze glimlachen naar mij, en ik hoor klanken:
Мой друг, мой нежный друг... люблю... твоя... твоя!... Mijn lief, mijn tedere lief... ik bemin... de jouwe... de jouwe!...