Pyotr Bulakhov
Люблю в тебе я прошлое страданье in jou bemin ik een voorbij lijden
И молодость погибшую мою. en mijn eigen vergane jeugd.
Когда порой я на тебя смотрю, Wanneer ik soms naar je kijk,
В твои глаза вникая долгим взором, diep in je ogen turend met een lange blik,
Таинственным я занят разговором, ben ik verzonken in een geheimzinnig gesprek,
Но не с тобой я сердцем говорю. maar het is niet met jou dat mijn hart spreekt.
Я говорю с подругой юных дней, Ik spreek met de gezellin van mijn jonge jaren,
В твоих чертах ищу черты другие, in jouw trekken zoek ik andere trekken,
В устах живых уста давно немые, in levende lippen, lippen die al lang verstomd zijn,
В глазах огонь угаснувших очей. in jouw ogen, het vuur van ogen die nu gedoofd zijn.