В отлива час не верь измене моря, geloof bij eb niet in de ontrouw van de zee:
Оно к земле воротится, любя. zij keert terug naar het land, vol liefde.
Уж я тоскую, прежней страсти полный, Al smacht ik, vol van de vroegere hartstocht,
Мою свободу вновь тебе отдам, ik geef je mijn vrijheid weer,
И уж бегут с обратным шумом волны en al rollen de golven bruisend terug
Издалека к любимым берегам! van ver naar de geliefde kusten!