Maurice Ravel
la pleine lune brille sur ma tête, de volle maan schijnt boven mijn hoofd,
et la rosée naissante humecte mes cheveux. en de opkomende dauw bevochtigt mijn haar.
Voici l'heure ; qui peut t'arrêter, Dit is het uur; wie kan jou tegenhouden,
Nahahndove, ô belle Nahandove ! Nahandove, o mooie Nahandove!
Le lit de feuilles est préparé ; Het bed van bladeren is gespreid;
je l'ai parsemé de fleurs et d'herbes odoriférantes ; ik heb het bestrooid met bloemen en geurige kruiden;
il est digne de tes charmes, het is jouw bekoorlijkheid waardig,
Nahandove, ô belle Nahandove ! Nahandove, o mooie Nahandove!
Elle vient. J'ai reconnu la respiration Zij komt. Ik heb de ademhaling herkend,
précipitée que donne une marche rapide ; gejaagd, die een snelle gang geeft;
j'entends le froissement de la pagne qui l'enveloppe ; ik hoor het ruisen van de doek die haar omhult;
c'est elle, c'est Nahandove, la belle Nahandove ! zij is het, het is Nahandove, de mooie Nahandove!
Reprends haleine, ma jeune amie ; Kom op adem, mijn jonge liefste;
repose-toi sur mes genoux. rust op mijn knieën.
Que ton regard est enchanteur ! Hoe betoverend is jouw blik!
Que le mouvement de ton sein est vif et délicieux Hoe levendig en heerlijk is de beweging van jouw borst
sous la main qui le presse ! Tu souris, onder de hand die haar drukt! Je glimlacht,
Nahandove, ô belle Nahandove ! Nahandove, o mooie Nahandove!
Tes baisers pénètrent jusqu'à l'âme ; Jouw kussen dringen door tot in de ziel;
tes caresses brûlent tous mes sens ; jouw strelingen verbranden al mijn zinnen;
arrête, ou je vais mourir. houd op, of ik zal sterven.
Meurt-on de volupté, Sterft men van wellust,
Nahandove, ô belle Nahandove ! Nahandove, o mooie Nahandove!
Le plaisir passe comme un éclair. Het genot gaat voorbij als een bliksemflits.
Ta douce haleine s'affaiblit, Jouw zachte adem wordt zwakker,
tes yeux humides se referment, jouw vochtige ogen sluiten zich weer,
ta tête se penche mollement, jouw hoofd zijgt zacht opzij,
et tes transports s'éteignent dans la langueur. en jouw vervoering dooft uit in loomheid.
Jamais tu ne fus si belle, Nooit was je zo mooi,
Nahandove, ô belle Nahandove ! Nahandove, o mooie Nahandove!
Tu pars, et je vais languir dans les regrets et les désirs. Je gaat, en ik zal wegkwijnen in spijt en verlangen.
Je languirai jusqu'au soir. Ik zal wegkwijnen tot de avond.
Tu reviendras ce soir, Je komt vanavond terug,
Nahandove, ô belle Nahandove ! Nahandove, o mooie Nahandove!