Ludwig van Beethoven
Ein sanfter Wind vom blauen Himmel weht, een zachte wind waait uit de blauwe hemel,
Die Myrte still und hoch der Lorbeer steht, de mirte stil en de laurier hoog staat?
Kennst du es wohl? Ken je het wel?
Dahin! Dahin Daarheen! Daarheen
Möcht' ich mit dir, o mein Geliebter, ziehn. wil ik met jou, o mijn geliefde, gaan.
Kennst du das Haus? Auf Säulen ruht sein Dach, Ken je het huis? Op zuilen rust zijn dak,
Es glänzt der Saal, es schimmert das Gemach, de zaal glanst, het vertrek glinstert,
Und Marmorbilder stehn und sehn mich an: en marmeren beelden staan en kijken mij aan:
Was hat man Dir, du armes Kind, gethan? Wat heeft men jou, arm kind, aangedaan?
Kennst du es wohl? Ken je het wel?
Dahin! Dahin Daarheen! Daarheen
Möcht' ich mit dir, o mein Beschützer, ziehn. wil ik met jou, o mijn beschermer, gaan.
Kennst du den Berg und seinen Wolkensteg? Ken je de berg en zijn pad door de wolken?
Das Maulthier sucht im Nebel seinen Weg; Het muildier zoekt in de nevel zijn weg;
In Höhlen wohnt der Drachen alte Brut; in holen woont het oude drakenbroed;
Es stürzt der Fels und über ihn die Flut. de rots stort neer, en eroverheen het water.
Kennst du ihn wohl? Ken je hem wel?
Dahin! Dahin Daarheen! Daarheen
Geht unser Weg! o Vater, laß uns ziehn! gaat onze weg! O vader, laat ons gaan!