Johann Friedrich Reichardt
Die vollendet süßen Traum, die een zoete droom beëindigden,
Lebenssatt, gebohren kaum, levensmoe, nauwelijks geboren,
Aus der Welt hinüber schieden; die uit deze wereld zijn heengegaan;
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Die sich hier Gespielen suchten, die hier speelmakkers zochten,
Oefter weinten, nimmer fluchten, vaker weenden, nooit vloekten,
Wenn vor ihrer treuen Hand wanneer voor hun trouwe hand
Keiner je den Druck verstand; niemand heeft ooit die druk verstaan;
Alle, die von hinnen schieden, allen die van hier zijn heengegaan,
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Liebevoller Mädchen Seelen, Zielen van liefdevolle meisjes,
Deren Thränen nicht zu zählen, wier tranen niet te tellen zijn,
Die ein falscher Freund verließ, die een valse vriend heeft verlaten,
Und die blinde Welt verstieß; en die de blinde wereld heeft verstoten;
Alle, die von hinnen schieden, allen die van hier zijn heengegaan,
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Und der Jüngling, dem verborgen, En de jongeling, aan wie verborgen,
Seine Braut am frühen Morgen, zijn bruid, op de vroege morgen,
Weil ihn Lieb' ins Grab gelegt, omdat de liefde hem in het graf legde,
Auf sein Grab die Kerze trägt; draagt de kaars naar zijn graf;
Alle, die von hinnen schieden, allen die van hier zijn heengegaan,
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Alle Geister die, voll Klarheit, Alle geesten die, vol van helderheid,
Wurden Märtyrer der Wahrheit, werden martelaren van de waarheid,
Kämpften für das Heiligthum, streden voor het heiligdom,
Suchten nicht der Marter Ruhm; zochten niet de roem van de marteldood;
Alle, die von hinnen schieden, allen die van hier zijn heengegaan,
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Und die nie der Sonne lachten, En zij die nooit naar de zon lachten,
Unterm Mond auf Dornen wachten, onder de maan op doornen waakten,
Gott, im reinen Himmels-Licht, God, in het zuivere hemellicht,
Einst zu sehn von Angesicht: om Hem eens van aangezicht tot aangezicht te zien:
Alle, die von hinnen schieden, allen die van hier zijn heengegaan,
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Und die gern im Rosen-Garten En zij die graag, in de rozentuin,
Bey dem Freuden-Becher harrten; bij de beker van vreugde wachtten,
Aber dann, zur bösen Zeit, maar toen, in het kwade uur,
Schmeckten seine Bitterkeit; de bitterheid ervan proefden;
Alle, die von hinnen schieden, allen die van hier zijn heengegaan,
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Auch, die keinen Frieden kannten, Ook zij die geen vrede kenden,
Aber Muth und Stärke sandten maar moed en kracht zonden
Ueber leichenvolles Feld over een veld vol lijken
In die halb entschlafne Welt; in de half ingeslapen wereld;
Alle, die von hinnen schieden, allen die van hier zijn heengegaan,
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!
Ruhn in Frieden alle Seelen, Rust in vrede, alle zielen
Die vollbracht ein banges Quälen, die een bange kwelling volbrachten,
Die vollendet süßen Traum, die een zoete droom beëindigden,
Lebenssatt, gebohren kaum, levensmoe, nauwelijks geboren,
Aus der Welt hinüber schieden: die uit deze wereld zijn heengegaan:
Alle Seelen ruhn in Frieden! alle zielen rusten in vrede!