Gabriel Fauré
Environnant le monde De wereld omcirkelend
D'un sillage d'argent, Met een zilveren kielzog
Des îles de la Sonde, Van de Soenda-eilanden
De l'Inde au ciel brûlé, Van India onder de verschroeide hemel
Jusqu'au pôle gelé... Tot aan de bevroren pool
Nous pensons à la terre Wij denken aan het land
Que nous fuyons toujours, Dat wij altijd ontvluchten
À notre vieille mère, Aan onze oude moeder
À nos jeunes amours ; Aan onze jonge liefdes
Mais la vague légère Maar de lichte golf
Avec son doux refrain Met zijn zachte refrein
Endort notre chagrin. Sust ons verdriet in slaap
Existence sublime ! Een verheven bestaan!
Bercés par notre nid, Gewiegd door ons nest
Nous vivons sur l'abîme Wij leven boven de afgrond
Au sein de l'infini ; In de schoot van het oneindige
Des flots rasant la cime, De toppen van de golven scherend
Dans le grand désert bleu In de grote blauwe woestijn
Nous marchons avec Dieu ! Wandelen wij met God!