Gabriel Fauré
Asile een toevluchtsoord
De mort, van de dood,
Mer grise grijze zee
Où brise waar breekt
La brise, de bries,
Tout dort. alles slaapt.
Dans la plaine Over de vlakte
Naît un bruit : ontstaat een geluid:
C'est l'haleine het is de adem
De la nuit. van de nacht.
Elle brame Hij loeit
Comme une âme als een ziel
Qu'une flamme die door een vlam
Toujours suit. steeds wordt gevolgd.
La voix plus haute De luidere stem
Semble un grelot. klinkt als een belletje.
D'un nain qui saute van een springende dwerg
C'est le galop : komt deze galop:
Il fuit, s'élance, hij vlucht, schiet vooruit,
Puis en cadence en dan, in de maat,
Sur un pied danse danst hij op één voet
Au bout d'un flot. op de punt van een golf.
La rumeur approche ; Het gedruis komt dichterbij;
L'écho la redit. de echo herhaalt het.
C'est comme la cloche Het klinkt als de klok
D'un couvent maudit, van een vervloekt klooster,
Comme un bruit de foule als het rumoer van een menigte
Qui tantôt s'écroule, die nu inzakt,
Et tantôt grandit. en dan weer aanzwelt.
Dieu ! la voix sépulcrale God! De grafstem
Des Djinns !— Quel bruit ils font ! van de Djinns! Wat maken ze een lawaai!
Fuyons sous la spirale Laten we vluchten langs de wenteling
De l'escalier profond ! van de diepe trap!
Déjà s'éteint ma lampe ; Mijn lamp dooft al;
Et l'ombre de la rampe, en de schaduw van de leuning,
Qui le long du mur rampe, die langs de muur kruipt,
Monte jusqu'au plafond. klimt tot aan het plafond.
Cris de l'enfer ! voix qui hurle et qui pleure ! Kreten uit de hel! Een stem die huilt en jammert!
L'horrible essaim, poussé par l'aquilon, De afschuwelijke zwerm, voortgejaagd door de noordenwind,
Sans doute, ô ciel ! s'abat sur ma demeure. stort zich vast op mijn huis, o hemel!
Le mur fléchit sous le noir bataillon. De muur buigt onder het zwarte bataljon.
La maison crie et chancelle penchée, Het huis kraakt en helt wankelend over,
Et l'on dirait que, du sol arrachée, alsof het uit de grond is gerukt,
Ainsi qu'il chasse une feuille séchée, zoals de wind een dor blad voortjaagt,
Le vent la roule avec leur tourbillon ! en het in hun wervelwind laat tollen!
Prophète ! si ta main me sauve Profeet! Als uw hand mij redt
De ces impurs démons des soirs, van deze onreine avonddemonen,
J'irai prosterner mon front chauve zal ik mijn kale hoofd buigen
Devant tes sacrés encensoirs ! voor uw heilige wierookvaten!
Fais que sur ces portes fidèles Laat op deze trouwe deuren
Meure leur souffle d'étincelles, hun vonkende adem sterven,
Et qu'en vain l'ongle de leurs ailes en laat de klauwen aan hun vleugels
Grince et crie à ces vitraux noirs ! tevergeefs langs deze zwarte ramen schrapen en krijsen!
Ils sont passés !— Leur cohorte Ze zijn voorbij! Hun schare
S'envole et fuit, et leurs pieds vliegt weg en vlucht; hun voeten
Cessent de battre ma porte houden op mijn deur te beuken
De leurs coups multipliés. met hun talloze slagen.
L'air est plein d'un bruit de chaînes, De lucht is vol ketengerammel,
Et dans les forêts prochaines, en in de bossen vlakbij
Frissonnent tous les grands chênes, rillen alle grote eiken,
Sous leur vol de feu pliés ! gebogen onder hun vurige vlucht!
De leurs ailes lointaines Het slaan van hun verre vleugels
Le battement décroît, neemt af,
Si confus dans les plaines, zo onduidelijk over de vlakten,
Si faible, que l'on croit zo zwak dat je meent te horen
Ouïr la sauterelle hoe een sprinkhaan
Crier d'une voix grêle, met een ijle stem tsjirpt,
Ou pétiller la grêle of hagel hoort kletteren
Sur le plomb d'un vieux toit. op het lood van een oud dak.
Les Djinns funèbres, De doodse Djinns,
Fils du trépas, zonen van de dood,
Dans les ténèbres door het duister
Pressent leurs pas ; versnellen ze hun pas;
Leur essaim gronde : hun zwerm gromt:
Ainsi, profonde, zo murmelt diep
Murmure une onde een golf
Qu'on ne voit pas. die niemand ziet.
Ce bruit vague Dit vage geluid
Qui s'endort, dat wegsterft
C'est la vague is de golf
Sur le bord ; op de kust;
C'est la plainte het is de klacht
Presque éteinte bijna uitgedoofd
D'une sainte van een heilige vrouw
Pour un mort. die om een dode rouwt.
On doute Je twijfelt
La nuit... in de nacht...
J'écoute :— Ik luister:
Tout fuit, alles vlucht,
Tout passe ; alles gaat voorbij;
L'espace de ruimte zelf
Efface wist
Le bruit. het geluid uit.