Hector Berlioz
Je suis le spectre d'une rose ik ben de geest van een roos
Que tu portais hier au bal. die je gisteren droeg op het bal.
Tu me pris encore emperlée Je nam mij, nog bedauwd met paarlen
Des pleurs d'argent de l'arrosoir, van de zilveren tranen uit de gieter,
Et, parmi la fête étoilée, en, te midden van het sterrenfeest,
Tu me promenas tout le soir. droeg je mij de hele avond rond.
Ô toi qui de ma mort fus cause, O jij die de oorzaak was van mijn dood,
Sans que tu puisses le chasser, en het niet kunt verdrijven,
Toutes les nuits mon spectre rose elke nacht zal mijn rozengeest
À ton chevet viendra danser : aan je bed komen dansen:
Mais ne crains rien, je ne réclame Maar vrees niets, ik verlang
Ni messe ni De Profundis ; geen mis en geen De Profundis;
Ce léger parfum est mon âme, Deze ijle geur is mijn ziel,
Et j'arrive du paradis. en ik kom uit het paradijs.
Mon destin fut digne d'envie ; Mijn lot was benijdenswaardig;
Et pour avoir un sort si beau, en om zo'n mooi lot te hebben,
Plus d'un aurait donné sa vie, zou menigeen zijn leven hebben gegeven,
Car sur ton sein j'ai mon tombeau, want op je boezem heb ik mijn graf,
Et sur l'albâtre où je repose en op het albast waar ik rust
Un poète, avec un baiser, schreef een dichter, met een kus,
Écrivit : Ci-gît une rose Hier rust een roos
Que tous les rois vont jalouser. die alle koningen zullen benijden.