Reynaldo Hahn
Les amantes, qui te chérissent De verliefde vrouwen die jou koesteren,
Délivrent leurs cheveux flottants. maken hun wapperende haar los.
Sous les rayons d'or éclatants Onder de schitterende gouden stralen
Les anciens lierres se flétrissent. verwelkt de oude klimop.
Te voilà, rire du Printemps ! Daar ben je, lach van de lente!
Les thyrses des lilas fleurissent. De bloemtrossen van de seringen bloeien.
Couchons-nous au bord des étangs, Laten we aan de oever van de vijvers gaan liggen,
Que nos maux amers se guérissent ! zodat onze bittere kwalen genezen!
Mille espoirs fabuleux nourrissent Duizend wonderbaarlijke verwachtingen voeden
Nos cœurs émus et palpitants. onze ontroerde en kloppende harten.
Te voilà, rire du Printemps ! Daar ben je, lach van de lente!