Claude Debussy
Nos pauvres coeurs de souffrir étaient las. Onze arme harten waren het lijden moe.
Enfin l'oubli guérit nos peines dures Eindelijk geneest het vergeten onze harde smarten
Enivrez-nous, fleurs, horizons, verdures ! Bedwelm ons, bloemen, horizonnen, groen!
Le clair réveil du matin gracieux ; Het heldere ontwaken van de bevallige ochtend;
Charme l'azur irradié des cieux ; Betovert het azuur dat straalt van de hemelen;
Mai fleurissant cache les blanches tombes, De bloeiende mei verbergt de witte graven,
Tout éclairé de feux délicieux, Geheel verlicht door heerlijke vuren,
Et l'air frémit, blanc des vols de colombes. En de lucht trilt, wit van de vluchten der duiven.