Henri Duparc
Que j'entende craquer sous ta corne bruyante Laat mij horen, knerpend onder je dreunende hoef,
Le gravier des ruisseaux et les débris des bois. het grind van de beken en het puin van de bossen.
Aux vapeurs de tes flancs mêle ta chaude haleine, Meng je warme adem met de damp van je flanken,
Aux éclairs de tes pieds, ton écume et ton sang ! met de bliksem van je hoeven, je schuim en je bloed!
Cours, comme on voit un aigle, en effleurant la plaine Ren, zoals je een adelaar ziet, scherend over de vlakte,
Fouetter l'herbe d'un vol sonore et frémissant ! die het gras geselt met een klinkende, trillende vlucht!
« Allons, les jeunes gens, à la nage! à la nage! » "Vooruit, jonge mannen, het water in! het water in!"
Crie à ses cavaliers le vieux chef de tribu ; roept de oude stamhoofd tot zijn ruiters;
Et les fils du désert respirent le pillage, En de zonen van de woestijn ademen de plundering in,
Et les chevaux sont fous du grand air qu'ils ont bu ! en de paarden zijn dol van de wijde lucht die ze hebben gedronken!
Nage ainsi dans l'espace, ô mon cheval rapide, Zwem zo door de ruimte, o mijn snelle paard,
Abreuve-moi d'air pur, baigne-moi dans le vent ; Laaf mij met zuivere lucht, baad mij in de wind;
L'étrier bat ton ventre, et j'ai lâché la bride. De stijgbeugel slaat tegen je buik, en ik heb de teugel losgelaten.
Mon corps te touche à peine, il vole en te suivant. Mijn lichaam raakt je nauwelijks aan, het vliegt terwijl het je volgt.
Brise tout, le buisson, la barrière ou la branche ; Breek alles, de struik, de hek of de tak;
Torrents, fossés, talus, franchis tout d'un seul bond ; Stromen, greppels, taluds, neem ze alle in één sprong;
Cours, je rêve, et sur toi, les yeux clos, je me penche... Ren, ik droom, en over je heen, de ogen gesloten, buig ik mij...
Emporte, emporte-moi dans l'inconnu profond! Voer mij, voer mij mee in het diepe onbekende!