Pauline Viardot
Dans la tombe elle emporte naar het graf neemt zij
Mon âme et mes amours. mijn ziel en mijn liefdes.
Dans le ciel, sans m'attendre, Naar de hemel, zonder op mij te wachten,
Elle s'en retourna ; keerde zij terug;
L'ange qui l'emmena de engel die haar meevoerde
Ne voulut pas me prendre. wilde mij niet meenemen.
Que mon sort est amer ! Hoe bitter is mijn lot!
Ah ! sans amour, s'en aller sur la mer ! Ach! zonder liefde, weg te varen op zee!
Sur moi la mer immense Over mij strekt de onmetelijke zee
S'étend comme un linceul ; zich uit als een lijkwade;
Je chante ma romance Ik zing mijn romance
Que le ciel entend seul. die alleen de hemel hoort.
Ah ! comme elle était belle, Ach! hoe mooi was zij,
Comme je l'aimais ! hoezeer had ik haar lief!
Je n'aimerai jamais Ik zal nooit
Une femme autant qu'elle. zoveel van een vrouw houden als van haar.
Que mon sort est amer ! Hoe bitter is mijn lot!
Ah ! sans amour, s'en aller sur la mer ! Ach! zonder liefde, weg te varen op zee!