Claude Debussy
De ton délicat Ariel van je fijngevoelige Ariel
Qui veloute à tes pieds les mousses ? die het mos zacht aan je voeten legt?
» Suave Miranda, je veux Lieflijke Miranda, ik wil
Qu'il fasse juste assez de brise dat er net genoeg bries is
Pour que ce souffle tiède frise opdat deze warme adem doet rimpelen
Les pointes d'or de tes cheveux ! de gouden punten van je haar!
» Les clochettes des digitales De klokjes van de vingerhoedskruiden
Sur ton passage tinteront ; zullen klinken op jouw weg;
Les églantines sur ton front De wilde rozen op jouw voorhoofd
Effeuilleront leurs blancs pétales. zullen hun witte bloembladeren laten vallen.
» Sous le feuillage du bouleau Onder het gebladerte van de berk
Blondira ta tête bouclée ; zal je gekrulde hoofd goudblond worden;
Et dans le creux de la vallée en in de holte van het dal
Tu regarderas bleuir l'eau, zul je het water blauw zien worden,
» L'eau du lac lumineux ou sombre, het water van het meer, lichtend of donker,
Miroir changeant du ciel d'été, een wisselende spiegel van de zomerhemel,
Qui sourit avec sa gaité die glimlacht met zijn vrolijkheid
Et qui s'attriste avec son ombre ; en bedroefd raakt met zijn schaduw;
» Symbole, hélas! du cœur aimant, Symbool, helaas! van het liefhebbende hart,
Où le chagrin, où le sourire waar het verdriet, waar de glimlach
De l'être trop aimé, se mire van het te zeer beminde wezen zich spiegelt
Gaiment ou douloureusement... « vrolijk of pijnlijk...