Nadia Boulanger
Nourrice fidèle, trouwe voedster,
Berceuse de râles, wiegelied van doodsgereutel,
La mer qui prie de zee die bidt tot
La Vierge Marie ! de Maagd Maria!
Elle a tous les dons Zij heeft alle gaven,
Terribles et doux. verschrikkelijk en zacht.
J'entends ses pardons Ik hoor haar vergiffenis
Gronder ses courroux. haar woede berispen.
Cette immensité Deze onmetelijkheid
N'a rien d'entêté. heeft niets koppigs.
O! si patiente, O, zo geduldig,
Même quand méchante ! zelfs wanneer gemeen!
Un souffle ami hante Een vriendelijke adem waart door
La vague, et nous chante : de golf, en zingt ons toe:
« Vous sans espérance, «Jullie zonder hoop,
Mourez sans souffrance ! » sterf zonder lijden!»
Et puis sous les cieux En dan onder de hemelen
Qui s'y rient plus clairs, die daarin helderder lachen,
Elle a des airs bleus. heeft zij blauwe tinten.
Roses, gris et verts... Roze, grijze en groene...
Plus belle que tous, Mooier dan allen,
Meilleure que nous ! beter dan wij!