Henri Duparc
La lune éteint ses rayons ; dooft de maan haar stralen;
La nuit nous prête son voile. de nacht leent ons haar sluier.
Fuyons ! fuyons ! Laten we vluchten! Laten we vluchten!
Ahmed: Ahmed:
Ne crains-tu pas la colère Vrees je niet de woede
De tes frères insolents, van je brutale broers,
Le désespoir de ton père, de wanhoop van je vader,
De ton père aux sourcils blancs ? je vader met de witte wenkbrauwen?
Kadidja: Kadidja:
Que m'importent mépris, blâme, Wat kan mij verachting schelen, blaam,
Dangers, malédictions ! gevaren, vervloekingen!
C'est dans toi que vit mon âme. Het is in jou dat mijn ziel leeft.
Fuyons ! fuyons ! Laten we vluchten! Laten we vluchten!
Ahmed: Ahmed:
Le cœur me manque ; je tremble, Mijn hart begeeft het; ik beef,
Et, dans mon sein traversé, en, in mijn doorboorde borst,
De leur kandjar il me semble van hun dolk lijkt het me
Sentir le contact glacé ! de ijskoude aanraking te voelen!
Kadidja: Kadidja:
Née au désert, ma cavale Geboren in de woestijn, mijn merrie
Sur les blés, dans les sillons, over het koren, door de voren,
Volerait, des vents rivale. zou vliegen, mededinger van de winden.
Fuyons ! fuyons ! Laten we vluchten! Laten we vluchten!
Ahmed: Ahmed:
Au désert infranchissable, In de onbegaanbare woestijn,
Sans parasol pour jeter zonder parasol om te werpen
Un peu d'ombre sur le sable, een beetje schaduw op het zand,
Sans tente pour m'abriter... zonder tent om mij te beschutten...
Kadidja: Kadidja:
Mes cils te feront de l'ombre ; Mijn wimpers zullen je schaduw geven;
Et, la nuit, nous dormirons en, in de nacht, zullen we slapen
Sous mes cheveux, tente sombre. onder mijn haar, een donkere tent.
Fuyons ! fuyons ! Laten we vluchten! Laten we vluchten!
Ahmed: Ahmed:
Si le mirage illusoire Als de bedrieglijke luchtspiegeling
Nous cachait le vrai chemin, het ware pad voor ons verborg,
Sans vivres, sans eau pour boire, zonder proviand, zonder water om te drinken,
Tous deux nous mourrions demain. zouden we beiden morgen sterven.
Kadidja: Kadidja:
Sous le bonheur mon cœur ploie ; Onder het geluk buigt mijn hart;
Si l'eau manque aux stations, als het water ontbreekt bij de halteplaatsen,
Bois les larmes de ma joie. drink dan de tranen van mijn vreugde.
Fuyons ! fuyons ! Laten we vluchten! Laten we vluchten!