Jacques Offenbach
Mon bon Brahma, Mijn goede Brahma,
Par toi j’espère van u verwacht ik
Ce bonheur-là, dat geluk,
Puisque ta voix, déjà, déjà, want uw stem heeft mij eerder al,
À ma prière op mijn gebed,
Me transforma. veranderd.
Sois satisfaite ! Wees tevreden!
Répond Brahma. antwoordt Brahma.
Et, crac ! voilà En krak! daar stond ik:
Qu’en alouette in een leeuwerik
Il me changea. had hij mij veranderd.
Soudain, quittant le sol, Meteen liet ik de grond achter,
Dans l’air je prends mon vol, ik vloog de lucht in
Imitant les bémols en deed de verlaagde noten na
Des rossignols. van de nachtegalen.
Mais un jour, au miroir, Maar op een dag, bij een spiegel,
Le désir de me voir deed mijn verlangen mezelf te zien
Me fit prendre aux filets ; mij in de netten belanden;
Et je disais : en ik zei:
Ah ! change-moi, Brahma, Ach! verander mij, Brahma,
Mon bon Brahma ! mijn goede Brahma!
Oui, je réclame ce bonheur-là. Ja, ik vraag om dat geluk.
Soudain, voilà En plotseling
Qu’en jeune chatte werd ik een jonge poes:
Il me changea. hij had mij veranderd.
De moi l’on raffolait, Iedereen was dol op mij,
Chacun me cajolait : iedereen vertroetelde mij:
Toujours du pain mollet altijd zacht brood
Et du bon lait ! en heerlijke melk!
Mais les chats, ont, dit-on, Maar katten zijn, zo zegt men,
Le naturel félon. van nature vals.
Pour eux j’en rougissais, Ik schaamde mij voor hen,
Et je disais : en ik zei:
Change-moi, Brahma, Verander mij, Brahma,
Mon bon Brahma ! mijn goede Brahma!
Par toi, j’espère Van u verwacht ik
Ce bonheur-là, dat geluk,
Puisque ta voix, déjà, déjà, want uw stem heeft mij eerder al,
À ma prière op mijn gebed,
Me transforma. veranderd.
Soudain, voilà En plotseling
Qu’en une femme il me changea ! veranderde hij mij in een vrouw!
Mais, cette fois, restons-en là. Maar nu wil ik blijven wie ik ben.
Brahma, Brahma, Brahma, Brahma,
Ne changeons plus, restons-en là ! Geen veranderingen meer, laat het hierbij!