Claude Debussy
Mon âme, sous le ciel clément, Mijn ziel, onder de milde hemel,
Était la sœur de l'hirondelle; Was de zuster van de zwaluw;
Mon ombre m’était presque une aile Mijn schaduw was mij bijna een vleugel
Que je traînais dans la moisson. Die ik door de oogst meesleepte.
Et j’étais la Vierge, fidèle En ik was de Maagd, trouw
A mon ombre et à ma chanson. Aan mijn schaduw en aan mijn lied.
Qui pleure mon enfant si doux, Wie weent om mijn kind zo zacht,
Mon Lys fleuri dans la chair pure ? Mijn Lelie ontloken in het zuivere vlees?
Il est tout clair sur mes genoux, Het ligt geheel helder op mijn knieën,
Il est sans tache et sans blessure. Het is zonder vlek en zonder wonde.
Voyez ! Et dans ma chevelure Aanschouw! En in mijn haren
Tous les astres louent sa clarté! Prijzen alle sterren zijn helderheid!
Il éclaire de sa figure Het verlicht met zijn gelaat
Ma tristesse et la nuit d’été. Mijn droefheid en de zomernacht.