Hector Berlioz
Et cette mer plaintive, en van deze klagende zee,
Et ces champs de maïs, en van deze maïsvelden,
Et ces astres sans nombre, en van deze talloze sterren,
Si le long du mur sombre als langs de donkere muur
N'étincelait dans l'ombre niet in de schaduw
Le sabre des spahis. de sabel van de spahi's blonk.
Je ne suis point tartare Ik ben geen Tataarse vrouw
Pour qu'un eunuque noir voor wie een zwarte eunuch
M'accorde ma guitare, mijn gitaar stemt
Me tienne mon miroir. en mijn spiegel vasthoudt.
Bien loin de ces Sodomes, Ver van deze Sodoms,
Au pays dont nous sommes, in het land waar wij vandaan komen,
Avec les jeunes hommes mag je met de jonge mannen
On peut parler le soir. 's avonds praten.
Pourtant j'aime une rive Toch houd ik van een kust
Où jamais des hivers waar de koude adem van de winter
Le souffle froid n'arrive nooit binnenkomt
Par les vitraux ouverts. door de open vensters.
L'été, la pluie est chaude, In de zomer is de regen warm,
L'insecte verte qui rôde het groene insect dat rondzwerft
Luit, vivant émeraude, glanst, een levende smaragd,
Sous les brins d'herbe verts. onder de groene grassprietjes.
J'aime en un lit de mousses Ik zing graag, op een bed van mos,
Dire un air espagnol, een Spaans lied,
Quand mes compagnes douces, terwijl mijn lieve vriendinnen,
Du pied rasant le sol, met hun voeten rakelings over de grond,
Légion vagabonde een zwervende schare
Où le sourire abonde, vol glimlachen,
Font tournoyer leur ronde hun rondedans laten wervelen
Sous un rond parasol. onder een ronde parasol.
J'aime en un lit de mousses Ik zing graag, op een bed van mos,
Dire un air espagnol, een Spaans lied,
Quand mes compagnes douces, terwijl mijn lieve vriendinnen,
Du pied rasant le sol, met hun voeten rakelings over de grond,
Légion vagabonde een zwervende schare
Où le sourire abonde, vol glimlachen,
Font tournoyer leur ronde hun rondedans laten wervelen
Sous un rond parasol. onder een ronde parasol.
Mais surtout, quand la brise Maar bovenal, wanneer de bries
Me touche en voltigeant, fladderend langs me strijkt,
La nuit, j'aime être assise, zit ik 's nachts graag,
Être assise en songeant, zit ik te dromen,
L'œil sur la mer profonde, met mijn blik op de diepe zee,
Tandis que, pâle et blonde, terwijl de maan, bleek en blond,
La lune ouvre dans l'onde in het water
Son éventail d'argent. haar zilveren waaier openvouwt.