Claude Debussy
Les cheveux tout pleins de soleil, Zijn haar vol zonlicht,
Sous un casque couleur de lune. Onder een maankleurige helm.
Dormez toujours, dormez au bois, Slaap maar door, slaap in het bos,
L'anneau, la Belle, à votre doigt. De ring, schone, aan jouw vinger.
Dans la poussière des batailles, In het stof van de veldslagen,
Il a tué loyal et droit, Heeft hij gedood, trouw en rechtschapen,
En frappant d'estoc et de taille, Slaand met stoot en houw,
Ainsi que frapperait un roi. Zoals een koning zou slaan.
Dormez au bois, où la verveine, Slaap in het bos, waar het ijzerkruid,
Fleurit avec la marjolaine. Bloeit naast de marjolein.
Et par les monts et par la plaine, En over berg en over vlakte,
Monté sur son grand destrier, Gezeten op zijn grote strijdros,
Il court, il court à perdre haleine, Hij rent, hij rent tot ademloos toe,
Et tout droit sur ses étriers. En rechtop in zijn stijgbeugels.
Dormez la Belle au Bois, rêvez Slaap, schone in het bos, en droom,
Qu’un prince vous épouserez. Dat je een prins zult huwen.
Dans la forêt des lilas blancs, In het woud van witte seringen,
Sous l'éperon d'or qui l'excite, Onder de gouden spoor die hem aanzet,
Son destrier perle de sang Zijn strijdros parelt van bloed,
Les lilas blancs, et va plus vite. De witte seringen, en rijdt sneller voort.
Dormez au bois, dormez, la Belle Slaap in het bos, slaap, schone,
Sous vos courtines de dentelle. Onder jouw gordijnen van kant.
Mais il a pris l'anneau vermeil, Maar hij heeft de vermiljoenrode ring genomen,
Le chevalier qui par la brune, De ridder die door de schemering,
A des cheveux pleins de soleil, Haar heeft vol zonlicht,
Sous un casque couleur de lune. Onder een maankleurige helm.
Ne dormez plus, La Belle au Bois, Slaap niet langer, schone in het bos,
L'anneau n'est plus à votre doigt. De ring zit niet meer aan jouw vinger.