Johannes Brahms
der nächt'ge Wind hat süß und lind de nachtwind heeft zoet en zacht
zu mir den Klang getragen. de klank naar mij gedragen.
Von herbem Leid und Traurigkeit Van bitter leed en droefheid
ist mir das Herz zerflossen, is mijn hart weggesmolten;
die Blümelein, mit Tränen rein de bloempjes, met zuivere tranen
hab' ich sie all' begossen. heb ik ze allemaal begoten.
Der schöne Mon will untergon, De mooie maan wil ondergaan,
für Leid nicht mehr mag scheinen, van verdriet wil ze niet meer schijnen;
die Sterne lan ihr Glitzen stahn, de sterren houden op met fonkelen,
mit mir sie wollen weinen. ze willen met mij wenen.
Kein Vogelsang noch Freudenklang Geen vogelzang en geen vreugdeklank
man höret in den Lüften, hoort men in de lucht;
die wilden Tier' trauern auch mit mir de wilde dieren treuren ook met mij
in Steinen und in Klüften. tussen de rotsen en in de kloven.