Richard Strauss
Fest liegen uns're Hände onze handen liggen vast
Wie in einander gebannt. als aan elkaar gebonden.
Die große Sommersonne De grote zomerzon
Hat uns're Herzen erhellt, heeft onze harten verlicht;
Wir schreiten in goldener Fülle We schrijden in gouden overvloed
Bis an das Ende der Welt. tot aan het einde van de wereld.
Und bleicht deine sinkende Stirne, En als je voorhoofd zinkt en verbleekt
Und läßt meine Seele ihr Haus, en mijn ziel haar huis verlaat,
Wir schreiten in goldener Fülle We schrijden in gouden overvloed
Auch in das Jenseits hinaus. ook het hiernamaals in.
Wem solch ein Sommer beschieden, Wie zo'n zomer beschoren is,
Der lacht der flüchtigen Zeit lacht om de vluchtige tijd;
Wir schreiten in goldener Fülle We schrijden in gouden overvloed
Durch alle Ewigkeit. door alle eeuwigheid.
Wir schreiten in goldener Fülle We schrijden in gouden overvloed
Durch seliges Sommerland. door een zalig zomerland.
Wir schreiten in goldener Fülle We schrijden in gouden overvloed
Bis ans Ende der Welt. tot aan het einde van de wereld.
Wir schreiten in goldener Fülle We schrijden in gouden overvloed
Durch alle Ewigkeit. door alle eeuwigheid.