Aber Vater und Mutter sind lange tot, maar vader en moeder zijn al lang dood,
Es kennt mich dort keiner mehr. niemand kent mij daar nog.
Wie bald, wie bald kommt die stille Zeit, Hoe gauw, hoe gauw komt de stille tijd,
Da ruhe ich auch, und über mir dat ook ik zal rusten, en boven mij
rauscht die schöne Waldeinsamkeit, ruist de schone eenzaamheid van het woud,
Und keiner kennt mich mehr hier. en niemand kent mij hier nog.