Gerard Bunk
Einst ging ich zu zwein, jetzt geh' ich allein, -- Eens liep ik met z'n tweeën, nu loop ik alleen, --
Weh über den Herbst und die lieblose Zeit! Wee over de herfst en de liefdeloze tijd!
O weh, o weh, O wee, o wee,
Weh über den Herbst und die lieblose Zeit! Wee over de herfst en de liefdeloze tijd!
Der Fink ist verstummt, einst sang er so hell, De vink is verstomd, eens zong hij zo helder,
Die Nachtigall schlug, jetzt schweiget sie müd; -- De nachtegaal sloeg, nu zwijgt ze vermoeid; --
Einst sang ich zu zwein, jetzt sing ich allein Eens zong ik met z'n tweeën, nu zing ik alleen
Von meiner verlorenen Liebe ein Lied. Van mijn verloren liefde een lied.
O weh, o weh, O wee, o wee,
Von meiner verlorenen Liebe ein Lied! Van mijn verloren liefde een lied!
Einst blühten die Rosen, jetzt welkten sie all', Eens bloeiden de rozen, nu verwelkten ze alle,
Voll Duft war das Kraut, nun zog er heraus; -- Vol geur was het kruid, nu trok die weg; --
Einst pflückt' ich zu zwein, jetzt pflück' ich allein, Eens plukte ik met z'n tweeën, nu pluk ik alleen,
Es wird ein dürrer, ein duftloser Strauß. Het wordt een dor, een geurloos boeket.
O weh, o weh, O wee, o wee,
Es wird ein dürrer, ein duftloser Strauß! Het wordt een dor, een geurloos boeket!
Die Welt ist so öd', einst war sie so schön, De wereld is zo verlaten, eens was ze zo mooi,
Einst war ich so reich, jetzt bin ich voll Noth; -- Eens was ik zo rijk, nu ben ik vol nood; --
Einst ging ich zu zwein, jetzt geh' ich allein; -- Eens liep ik met z'n tweeën, nu loop ik alleen; --
Mein Lieb ist falsch, o wäre ich todt! Mijn lief is vals, o was ik maar dood!
O weh, o weh, O wee, o wee,
Mein Lieb ist falsch, o wäre ich todt! Mijn lief is vals, o was ik maar dood!