Nun läßt sie mich nicht mehr in Ruh'. Nu laat ze me niet meer met rust.
Sie fragt mich um den Grund. Ze vraagt me naar de reden.
Von Abend spät bis Morgens fruh, Van laat in de avond tot vroeg in de morgen,
Sie fragt zu jeder Stund': vraagt ze elk uur weer:
Was hältst du mir die Augen zu, Waarom houd je mij de ogen dicht
Wenn du mir küßt den Mund? wanneer je mij op de mond kust?
Ich sag' ihr nicht, weshalb ich's tu', Ik zeg haar niet waarom ik het doe,
Weiß selber nicht den Grund -- weet zelf de reden niet --
Ich halte ihr die Augen zu Ik houd haar de ogen dicht
Und küss' sie auf den Mund. en kus haar op de mond.