Franz Schubert
Nach einem glücklichen goldenen Ziel naar een gelukkig, gouden doel
Sieht man sie rennen und jagen. ziet men hen rennen en jagen.
Die Welt wird alt und wieder jung, De wereld wordt oud en weer jong,
Doch der Mensch hofft immer Verbesserung! toch hoopt de mens altijd op verbetering!
Die Hoffnung führt ihn ins Leben ein, De hoop leidt hem het leven binnen,
Sie umflattert den fröhlichen Knaben, zij omfladdert de vrolijke knaap,
Den Jüngling begeistert ihr Zauberschein, haar toverschijn bezielt de jongeling,
Sie wird mit dem Greis nicht begraben, zij wordt niet met de grijsaard begraven,
Denn beschließt er im Grabe den müden Lauf, want besluit hij in het graf zijn moede loop,
Noch am Grabe pflanzt er - die Hoffnung auf. dan plant hij aan het graf de hoop nog op.
Es ist kein leerer schmeichelnder Wahn, Het is geen lege, vleiende waan,
Erzeugt im Gehirne des Thoren. verwekt in het brein van de dwaas.
Im Herzen kündet es laut sich an, In het hart kondigt het zich luid aan:
Zu was besserm sind wir gebohren, tot iets beters zijn wij geboren;
Und was die innere Stimme spricht, en wat de innerlijke stem spreekt,
Das täuscht die hoffende Seele nicht. dat bedriegt de hopende ziel niet.