Johannes Brahms
Und hier und da nur, gelb und röthlich, en slechts hier en daar, geel en roodachtig,
Ein einzles Blatt im Windhauch schwankt: een enkel blad in de wind wiegt:
So schauert über mein Leben zo trekt huiverend over mijn leven
Ein nächtig trüber, kalter Tag; een nachtdonkere, sombere, koude dag;
Warum noch vor dem Tode beben, waarom nog beven voor de dood,
O Herz, mit deinem ew'gen Schlag? o hart, met je eeuwige slag?
Sieh rings entblättert das Gestäude! Zie, rondom staat het struikgewas ontbladerd!
Was spielst du, wie der Wind am Strauch, Waarom speel je, zoals de wind met de struik,
Noch mit der letzten, welken Freude? nog met de laatste, verwelkte vreugde?
Gib dich zur Ruh! Bald stirbt sie auch. Kom tot rust! Straks sterft ook zij.