Ignaz Brüll
So zieh' ich wohl tausendmale, zo trek ik wel duizendmaal,
Der Frühling zieht mir voran. de lente trekt mij voorop.
Der Strom im Morgenrote De stroom in het morgenrood
Lockt blinkend das Ufer entlang; lokt glinsterend langs de oever;
Der Mond, der Friedensbote, de maan, de vredebode,
Geht mit mir am Himmel den Gang. gaat met mij langs de hemel zijn baan.
Und alle die Vögel, die singen En al de vogels, die zingen
Im Walde so wundervoll in het woud zo wonderschoon
Von tausend herrlichen Dingen, van duizend heerlijke dingen,
Die ich noch finden soll. die ik nog vinden zal.
Sie singen: Wohl weit in der Ferne Zij zingen: ver weg in de verte
Da rauschet ein waldiger Grund, daar ruist een bebost dal,
Drin glänzen zwei selige Sterne, daarin glanzen twee zalige sterren,
Drin blüht ein vielrosiger Mund. daarin bloeit een rozige mond.
Die Sterne, die sollen dich grüßen De sterren, die zullen je groeten
So fromm, wie sie keinem getan, zo vroom als ze voor niemand deden,
Den Mund, den Mund sollst du küssen, de mond, de mond zul je kussen,
Du glücklicher Wandersmann! jij gelukkige zwerver!