Claude Debussy
Ne le déchirez pas avec vos deux mains blanches Verscheur het niet met je beide blanke handen,
Et qu'à vos yeux si beaux l'humble présent soit doux. en moge voor je zo mooie ogen het nederige geschenk lieflijk zijn.
J'arrive tout couvert encore de rosée Ik kom nog helemaal bedekt met dauw
Que le vent du matin vient glacer à mon front. die de ochtendwind komt verkillen op mijn voorhoofd.
Souffrez que ma fatigue, à vos pieds reposée, Sta toe dat mijn vermoeidheid, rustend aan je voeten,
Rêve des chers instants qui la délasseront. droomt van de dierbare momenten die haar zullen verkwikken.
Sur votre jeune sein laissez rouler ma tête Op je jonge boezem laat mijn hoofd rusten,
Toute sonore encore de vos derniers baisers ; nog helemaal naklinkend van je laatste kussen;
Laissez-la s'apaiser de la bonne tempête, laat het tot rust komen na de zoete storm,
Et que je dorme un peu puisque vous reposez. en laat mij wat slapen nu jij rust.